Ψηφίδες Ιστορίας – «κτῆμα ἐς αἰεί»
Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς το νέο βιβλίο του Αδάμου Α. Μουζουρή, μια κατάθεση μνήμης και ιστορικού στοχασμού με αφετηρία την Κύπρο, το βίωμα του 1974 και το διαχρονικό χρέος των ζωντανών απέναντι στους νεκρούς.
Υπάρχουν νεκροί που δεν έφυγαν ποτέ. Γιατί έμειναν άταφοι. Γιατί έμειναν αδικαίωτοι. Γιατί εκείνοι που τους αγάπησαν εξακολουθούν να τους αναζητούν, να τους μιλούν, να τους περιμένουν. Για τον Αδάμο Α. Μουζουρή, η μνήμη γυρίζει αδιάκοπα στο πικρό καλοκαίρι του 1974, στους Αδελφικούς παιδικούς φίλους, συνοδοιπόρους και συμπολεμιστές που μαζί κίνησαν με το λιογέννημα της 20ής Ιουλίου και δεν ματαφάνηκαν.
Από αυτή την προσωπική οφειλή γεννιούνται οι Ψηφίδες Ιστορίας: μια μεγάλη περιδιάβαση στον χρόνο, όπου η προσωπική μαρτυρία συναντά την Ιστορία και η αρχαία ελληνική γραμματεία συνομιλεί με τη νεότερη ιστορική εμπειρία. Ο Όμηρος και ο Θουκυδίδης, η Αντιγόνη και οι Ικέτιδες, ο Μαραθώνας, οι Θερμοπύλες και η Σαλαμίνα, η Επανάσταση του 1821, η νεότερη Ιστορία της Κύπρου, ο αγώνας της ΕΟΚΑ και η τουρκική εισβολή του 1974 αποτελούν ψηφίδες μιας αφήγησης που επιστρέφει διαρκώς σε θεμελιώδη ερωτήματα: Τι οφείλουμε στη μνήμη; Τι οφείλουν οι ζωντανοί στους νεκρούς; Πώς το προσωπικό βίωμα γίνεται ιστορική συνείδηση;
Στο επίκεντρο βρίσκεται η Ιερά και Αγία Ταφή. Από τον άγραφο νόμο της αρχαίας ελληνικής παράδοσης έως τους αγνοουμένους και τους άταφους νεκρούς της Κύπρου, η ταφή αναδεικνύεται ως θεμελιώδες ανθρώπινο χρέος, συνδεδεμένο με την αξιοπρέπεια, τη μνήμη, το πένθος και τη δικαίωση. Στις σελίδες του βιβλίου ιστορικές πηγές, αρχαία κείμενα, ποίηση, δημοτικό τραγούδι και προσωπικές αναμνήσεις συνυπάρχουν με τις φωνές μιας ιδιότυπης συντροφιάς. Ο Ονείριος, ο Νεστόριος, ο Δυστρόπιος και τα άλλα πρόσωπα συνομιλούν, αντιπαρατίθενται, θυμούνται και αναζητούν μέσα στο παρελθόν νοήματα για το παρόν. Και πίσω από τις μάχες, τις νίκες και τις ήττες, πίσω από τα μεγάλα γεγονότα της Ιστορίας, παραμένει ο άνθρωπος: ο φίλος, ο συμπολεμιστής, ο αγνοούμενος, ο πρόσφυγας, ο νεκρός που περιμένει ακόμη την ταφή του. Πάνω απ’ όλους στέκει η Αγία Μάνα. Η μάνα που θρηνεί το παιδί της, όποιο χρώμα κι αν έχει, όποιας φυλής κι αν είναι, όποιον Θεό κι αν πιστεύει. Η μάνα της Κύπρου, αλλά και κάθε μάνα που περιμένει, αναζητά, θάβει ή δεν αξιώθηκε να θάψει το παιδί της.
Το Ιερά και Αγία η Ταφή είναι ιστορική περιδιάβαση, προσωπική μαρτυρία και κατάθεση μνήμης. Ένα βιβλίο που ξεκινά από την Κύπρο και συναντά ένα οικουμενικό αίτημα: να μη χαθούν οι άνθρωποι για δεύτερη φορά μέσα στη λήθη.
Ιερά και Αγία η Ταφή.
Ελάχιστο χρέος στους νεκρούς.
Χρέος μνήμης στους ζωντανούς.
Και μια επίμονη άρνηση της λήθης.
